Kari og Knut

”Utvald i Kristus, kjøpt fri ved hans blod, lovsangen tonar i sjela mi no.
Tenk at han elskar meg slik som eg er,
Jesus er grunnen til gleda mi her”

 Eg må berre dela akkurat dette her med dåke… Var på kor i går, og mens me øvde så fekk eg ein kjempe klump i halsen.. Kjente at tårene var så sterkt på vei, at eg begynnte å finna mulige unnskyldninger og fluktruter ut fra kirkerommet… For snart eit år sia så mista me ein god kollega, han tapte kampen mot kreft. Og det var utrulig vondt å alt det. Han maste på meg, nesten kvar gang eg møtte han og det var onsdag, med korøving om kvelden.. Eg måtte begynna å vera med dei å synga.. men, med tusen unskyldningar kom eg ikkje sålangt. Men  rett før han dø i fjor, møtte eg han på sjukehuset når eg var innlagt med svangerskapsforgiftning. Han visste at livet snart var på hell, og då sa han, da einaste eg syns du bør gjera det er å begynna å vera med å synga.- for da er så kjekt! No har eg snart et halvår bak meg i koret, og ka trur du? Det er kjempe kjekt… I går når me skulle finna ut kva sanga me skal synga på årsmøte så kom “Utvald i kristus” som tips, og då kom det fra ei av sopranan, “Men det var jo den sangen” hans sin sang, som han likte så godt å synga! Då kjente eg meg liten på jord… i det same sekundet, så følte eg meg rik, eg veit ikkje.

 Første verset er nydelig! Tenk at me er utvald i Kristus, kjøpt fri ved hans blod på Goldgata! Det er berre supert! Amen, takk hallelujah! Tenk at han elska meg for akkurat den eg er, det er så sterkt! men samstundes utrulig godt å tenka på!!!!!!!! Og så munnar den ut så flott, Jesus er grunnen til gleda mi her… Å da er han faktisk! Han er den einaste store og faderlige gleda eit menneske kan ha, når det stormer som verst å kvardagen  har berre motbakkar, å ting går ikkje som planlagt…