Kari og Knut

Dagen i dag, har vert super! Egentlig sålangt denne veka. I dagtidlig kom endelig Knut til Bergen med båten, og då var det så kjekt å få treffa han igjen etter to veker. Me åt deilig middag på Egon, før me vogga avgårde i Poloen til båten. Der fekk me gjort endå meir med huset… Sjølvom ein mann ikkje ser forskjell på lys antikk og toscana. “Heile den linja her er kvit, Kari-Ann” men,men.. Det betyr friare tøyler for mor…
 
  No begynner me å gleda oss sikkelig til alt blir ferdig i huset på Ostereidet. Skal bli kjekt å få noke som berre e vårt, og så har me mykje meir plass!! Og så syns jo eg som dama, at det er kjekt med innredning… Merke eg allerede har tenk 10 løsninga for kor sofaen skal vera…hehe! Heldigvis så har Knut nesten dei same meiningane som meg ang ting som skal gjerast, korleis ting skal sjå ut. Da gjer da mykje kjekkare, og så slepp me krangling og diskusjona….   Og så blir ting mykje betre når ein er enige om da!! Og så håpe eg at vår kjære pappa har ei god meining med Ostereidet, og at me skal bu dar. Eg trur at da er ei meining om det, og at me kjem til å få det kjempe der!

 

 

 Ps….folkens, grillings på terrassen, men den utsiten! E de klare??

  I dag er ein av dei dagane som ein berre er tilstades, men får ikkje gjort noko. Sjølv om dei ein er saman med er i full sving, kan du kvi deg til da mesta. I dag har eg ikkje orka noke. Ikkje skjønnt noke. Prøvd å fylla utskjema, prøvd å lera tono systemet på pcen. Kva gjer ein den dagen når det ikkje kjem noke påfyll. I lunchen, følte eg at eg ikkje var der. Følte at eg satt på ei øde øy, langt vekke frå alt og alle. Kan det vera stress? Eg veit ikkje… Men eg trur eg gar løysning. SMS= sofa, musikk og sikkelig bibellesing. Sånn at eg er klar for resten av veka. Og sånn at eg kan få gjort noke vetig i jobb samanheng. Eg har jo gjort noke. Men kanskje ikkje alt… Blåmandag, etter ei rolig helg? Kanskje der er feilen, for slapp helg… Hmm…

 

Jeg er i Herrens hender
Når dagen gryr i øst.
Hver morgen han meg sender,
sitt ord med lys og trøst.
Hva dagen meg vil bringe,
Av glede og av savn.
Jeg kan på bønnens vinge,
få kraft i Jesu navn!

Jeg er i Herrens hender,
I alt som med meg skjer.
I smil og gråt jeg kjenner,
at Herren er meg nær.
Om jeg i dype daler,
må gå den tunge vei.
Fra himlens høye saler,
hans øye følger meg.

Jeg er i Herrens hender,
når dagen dør i Vest.
Min synd jeg stilt bekjenner.
For ham min høye gjest.
Han gir meg himlens nåde,
og setter englevakt.
For natten han vil råde,
med hellig Gudsdomsmakt.

Jeg er i Herrens hender,
når dødens bud meg når.
Mens lyset stilt nedbrenner,
fra ham jeg hilsen får.
Han gir meg stadig vånde,
han gir meg trøst i sinn.
Og glemt er det å vånde,
på vei til Himlen inn!

No er da slutt… min venn Petterøes, er ute. Da er slutt forholdet har lenge vert godt, sosialt og tidkrevandes. Ikkje minst økonomisk.. Men no har me slått opp, og me har ikkje snakkast siden 31.desember. I fjor.. Snakkast gode gamle ven, takk for alt… sukk…

Yes, då er den ostore hemmeligheten røpa til familien! Å då må me jo dela den med resten av flokken! Eg er ikkje gravid, men eg og min høgt elska mann, har kjøpt vår første heim! Å, det er veldig kjekt. Noke som er heilt nytt, vårt, flott, utsikt, sjø og ikkje minst på ein flott plass.. Eg blir mobba av Knut, for me ser Kyrkja frå Terassen, å han trur og meine at da var da viktigaste for meg… men…. Da er ikkje da! Sjølv om eg er svert glad i kyrkja! jajaj…

Generelle fakta:

81 kvadrat!!! Tre soverom, så me kan veksa og auka, fylla jorda der! Flott utsikt.Osterøy. Vaskerom, flott bad! Kjøkken… Akkurat passelig terasse… Utebod, kort veg til skule,barnehage &jobb for meg… Flotte ute areal! Skal ligge ut bilder…må berre ta litt!

Me bloggast!;)

”Utvald i Kristus, kjøpt fri ved hans blod, lovsangen tonar i sjela mi no.
Tenk at han elskar meg slik som eg er,
Jesus er grunnen til gleda mi her”

 Eg må berre dela akkurat dette her med dåke… Var på kor i går, og mens me øvde så fekk eg ein kjempe klump i halsen.. Kjente at tårene var så sterkt på vei, at eg begynnte å finna mulige unnskyldninger og fluktruter ut fra kirkerommet… For snart eit år sia så mista me ein god kollega, han tapte kampen mot kreft. Og det var utrulig vondt å alt det. Han maste på meg, nesten kvar gang eg møtte han og det var onsdag, med korøving om kvelden.. Eg måtte begynna å vera med dei å synga.. men, med tusen unskyldningar kom eg ikkje sålangt. Men  rett før han dø i fjor, møtte eg han på sjukehuset når eg var innlagt med svangerskapsforgiftning. Han visste at livet snart var på hell, og då sa han, da einaste eg syns du bør gjera det er å begynna å vera med å synga.- for da er så kjekt! No har eg snart et halvår bak meg i koret, og ka trur du? Det er kjempe kjekt… I går når me skulle finna ut kva sanga me skal synga på årsmøte så kom “Utvald i kristus” som tips, og då kom det fra ei av sopranan, “Men det var jo den sangen” hans sin sang, som han likte så godt å synga! Då kjente eg meg liten på jord… i det same sekundet, så følte eg meg rik, eg veit ikkje.

 Første verset er nydelig! Tenk at me er utvald i Kristus, kjøpt fri ved hans blod på Goldgata! Det er berre supert! Amen, takk hallelujah! Tenk at han elska meg for akkurat den eg er, det er så sterkt! men samstundes utrulig godt å tenka på!!!!!!!! Og så munnar den ut så flott, Jesus er grunnen til gleda mi her… Å da er han faktisk! Han er den einaste store og faderlige gleda eit menneske kan ha, når det stormer som verst å kvardagen  har berre motbakkar, å ting går ikkje som planlagt…

Eg har hatt kontordag i dag, og noke som forbausar meg sterkt! Det er at folk rett og slett ikkje har med seg mobilen sin i 2009. Alle skryte stort over at det er ikkje problem å få tak i dei,men når ein faktisk skal ha tak i folk…jau, mobillaus! Arg… Og ein har vell ikkje hustelefon heller, sida ein har mobil. Kva gjer ein når ein ikkje har hustelefon, og mobilen ikkje er med i lomma? Skal eg senda eit syngande telegram…hmm… Eg veit at eg kanskje har ein stor tendens til å legga at mobilen min over alt…men eg har den som oftast med meg…. Hehe! Men telefonsvarer det har dei fleste! Og stakkars alle dei som har fått beskjed fra meg i dag… hei, meg igjen… Knut kjenner iallefall tendensen… Ellers, jobbings i kveld for meg! Men no skal eg nyta middag og sofaen! Før da berre er 26 dagar att til mannen kjem heim!;) Styremøte for IGNIS i morgon! jippi!  Eg er klar med andakt og mat…men e dykk klar?

 

  Fred alle, fred!

Godt nyttår folkens! Me er vel inne i da nye året, men no først kjem ei oppdaterting frå oss på Storneset! Me hadde ei knall feiring i bedehuset heima på Leknes, nyttårsafta sammen med gode venner! Knut fekk med seg heile festen, mens eg sjølv måtte på jobb i Lindås Kyrkja. Men det var utrulig flott å få oppleva, noke heile anna… Merkelig å høyra kyrkjeklokkene sammen med rakettar ved midnatt. Var ei sterk gudstjeneste, som satt mitt stein hjerte i full bløming… Eg grei som eg gjorde ein gong på tunet, alt fossa berre over… Men eg trur det gjorde veldig godt!

  Arbeids dagen har innhenta oss. Knut har reist på jobb i dag, og i fellesrådet har eg vert i aksjon i ei god veka.. Kjenner at jule ferien gjorde godt! men, at da var tøft å venda tilbake på kontoret og ute i kyrkjena våre… Men sånn er det vell for alle i januar?
  Januar vert ein spennande mnd, 18 pluss på tunet, impuls i stavanger og så er det konfirmasjonsleir første helga i februar! Det vert kjekt! Eg glede meg til Osterfjorden skal innta tunet med alle dei flotte konfirmantane!;) Ellers, så starter Ignis gjengen oppatt snart…å eg kjenne at i hjerta mitt glede eg meg til å holda andakta til gjengen heile semester.. spennade! Og kor kjekt!;)

 

 bloggast!